Na een slopende droogteperiode brak eindelijk het moment aan waarop we allemaal hadden gewacht – onweer. Het was een ongewoon stille tijd voor ons, aangezien we niet veel gechased hadden in Nederland.
Het was dinsdag 20 juni en verschillende stormchasers waren al vanaf diverse locaties vertrokken. Christian kwam naar Nieuwerkerk aan den IJssel om samen met mij de opkomende stormen te volgen, met als doel om steeds net voor de buien uit te rijden en zo de ideale positie te bemachtigen.
Vanuit Nieuwerkerk aan den IJssel namen we een route via De Meern die ons rechtstreeks naar Almere bracht. Hier bereidden we ons voor op de eerste stormfront. Het was een imposant gezicht, de opkomende arcus, die langzaam aan de horizon verscheen.
We hadden het geluk om enkele indrukwekkende cg’s te zien die in de nabije omgeving insloegen, maar helaas konden we deze niet vastleggen met onze camera’s. We waren echter vastberaden om op het juiste moment op de juiste plaats te zijn en besloten snel voor de bui uit te rijden om zo weer op de storm te anticiperen.
Toen we aankwamen in Lelystad, zagen we nog steeds dezelfde arcus. Hoewel deze wat tegenviel, bleef het een fascinerend zicht. De bui zelf was echter overwegend regenachtig. Op dit punt besloten we om koers te zetten richting de rest van ons team, die net over de Duitse grens stonden.
Er was namelijk een opvallende cell zichtbaar aan de oostzijde van de bui, die we met succes konden onderscheppen. Deze cell kenmerkte zich door een prachtige shelf aan de voorzijde, die we met onze camera’s wilden vastleggen. Het was een mooie afsluiting van een spannende dag in het leven van een stormchaser.
Met dank aan Maurice, Angelique, Rein en Christian voor de toevoeging van de foto’s.